B U T T E R F L Y

posted on 24 Oct 2013 10:57 by kyokoong in SHORTFIC
 
 
 
 
 
B U T T E R F L Y

Kyokoong.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3 สิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับสวรรค์ นรก และโลกมนุษย์ }.


 
 
 
 
1. ไม่มีกฎสวรรค์ข้อใดอนุญาตให้เทพยดามีสัมพันธไมตรีกับปีศาจ



เพราะทุกสิ่งถูกกำหนดให้มีสองด้าน เปรียบดั่งเส้นขนาน อย่างสีขาวสีดำ เปลวไฟกับน้ำ ความดีความชั่ว

เทพกับปีศาจก็เช่นกัน

ไม่เคยมีใครคิดล้ำเส้นของสิ่งนี้ นั่นจึงทำให้ไม่มีตำราบนสวรรค์หรือแม้แต่ในนรกโลกันตร์เล่มใดระบุถึงผลลัพธ์ของการละเมิดมันเอาไว้ ทุกสิ่งได้ถูกกำหนดเอาไว้อย่างเหมาะสม และมันก็มีสมดุลมากพอที่จะรักษาสถานภาพของโลกทั้งสามให้อยู่ได้อย่างมั่นคงมาเป็นเวลานานจนไม่สามารถระบุจุดเริ่มต้นของวัฏจักรได้ และมันก็คงจะเป็นเช่นนั้นต่อไป

หากพวกเขาไม่กำเนิดขึ้นมา


เขาค่อยคลานเข้ามาอย่างเชื่องช้า ในขณะที่เงยหน้าขึ้นสบตากับไข่มุกดำกลมโตที่คลอไปด้วยหยาดเพชรเอ่อท้น

ยูโน ไม่เคยรีบร้อน ในการจะเล้าโลม เอ็มเจ ผู้สง่างามให้แยกเรียวขางดงามออกจนกว้างด้วยตนเอง

เขาทำเพียงยกปลายนิ้วเท้าขาวสะอาดสะอ้านขึ้นจรดริมฝีปาก ในขณะที่ใช้ปลายนิ้วมือที่เหลือแตะไต่ไปยังต้นขาด้านใน ดำเนินมันไปอย่างเนิบช้า ไม่ใช่สัมผัสที่รุนแรงนัก หากแต่ก็มีอำนาจพอที่จะทำให้ร่างกายของฝ่ายตรงข้ามเริ่มบิดเร่าอย่างทรมาน

“อา...นายสวยมาก เอ็มเจ”

ไม่นานนัก เรียวขาขาวก็ขยับรวบรัดเข้าที่เอวสอบด้วยตนเองอย่างจำนน ปลายนิ้วเท้าทั้งสิบจิกเกร็ง ก่อนสุ้มเสียงหวานของผู้ที่ได้ชื่อว่าสะอาดบริสุทธิ์ที่สุดในสรวงสวรรค์จะเริ่มร้องขอการปรนเปรอจากปีศาจด้วยท่าทางที่น่าอับอายเป็นที่สุด

“ยูโน...ได้โปรด”

ไม่มีเสียงตอบรับใด นอกไปจากความอุ่นร้อนที่กระโจนเข้าครอบครองเอ็มเจในคราวเดียวจนเขาแทบกระอัก

ปีศาจกินนางฟ้าตามคำขออย่างจาบจ้วง ตะกรุมตะกราม เขาเริ่มจากการไล้เลียต้นขาสีเมล็ดข้าวด้านใน มันยังคงเหนียวเหนอะไปด้วยพลังงานจากครั้งแรก ที่คงจะมากเกินจนล้นไหลออกมาตามร่องสะโพก ทว่ามหาซาตานกลับไม่เคยสนใจ เขายังคงดูดดื่มมันราวกับเป็นโอเอซิสในทะเลทราย  ก่อนจะหยุดเมื่อเสียงครวญครางอย่างทรมานสิ้นสุดลงพร้อมกับแอ่งน้ำขุ่นข้น ที่ทะลักทลายออกมา

กายแกร่งลุกขึ้น นัยน์ตาสีไวน์แดงจดจ้องร่างอ่อนปวกเปียกที่มีเพียงเสื้อคลุมตัวบางที่ถักทอ ด้วยขนวิหกทั้งผืนสวมบนร่างกายอย่างหมิ่นเหม่ด้วยแววตาดุดัน เขาขยับกายเข้าซ้อนหลัง ก่อนจะสอดแขนแข็งแรงสวมกอดเอวคอด แล้วก้มลงจุมพิตหัวไหล่กลมกลึงแผ่วเบา


ยูโนคือปีศาจ

เขาคือปีศาจอย่างแท้จริงที่ไร้เลือดเนื้อเชื้อไขของอมนุษย์อื่นใดเจือปน นัยน์ตาของเขามีสีไวน์แดงเหมือนกับบิดาผู้เป็นมหาซาตาน เขามีผิวสีแทน ร่างกายกำยำแข็งแรงโดยกำพืด แต่หากจะมีสิ่งเดียวที่ผิดแผกแตกต่างไปจากปีศาจน่าเกลียดน่ากลัวตนอื่นๆ นั่นก็คงเป็นใบหน้าหล่อเหลาสมบูรณ์แบบ ที่งดงามราวกับพระเจ้าปั้นแต่งเหมือนพวกเทพยดาก็เท่านั้น

ทว่าความคล้ายคลึงจากรูปลักษณ์ภายนอกนั่นก็ไม่ได้ทำให้ยูโนมีจิตใจบริสุทธิ์งดงามแต่อย่างใด เขาดุดัน อารมณ์ร้อน เลือดเย็นเพียงพอที่จะพลั้งมือฆ่าใครสักคนเมื่อบันดาลโทสะ และก่อกรรมทำเข็นเช่นเดียวกับปีศาจตนอื่นๆ

และถ้าหากจะมีสักสิ่งที่ควรให้อยู่ห่างจากยูโนมากที่สุด นั่นก็คงเป็นเอ็มเจ


เอ็มเจเป็นเทพ

อันที่จริงจะเรียกเพียงสั้นๆ อย่างนั้นก็คงไม่ถูก เพราะหากเปรียบเทียบกับบรรดาเทพยดาทั้งหมดบนชั้นฟ้าด้วยกันแล้ว คงไม่มีใครที่บริสุทธิ์งดงามได้เท่ากับเขา

เอ็มเจถูกสร้างขึ้นจากพระหัตถ์และดำริของพระผู้เป็นเจ้าโดยตรง ดังนั้นพวกเทพจึงมักเรียกเขาว่าบุตรของพระเจ้า แทนที่จะเรียกชื่อเฉยๆ เสมอ เทพบนสวรรค์คือฝ่ายธรรมที่ประกอบเส้นชีวิตด้วยความสวยงามและความดีก็จริงอยู่ หากแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะหลุดพ้นจากกรอบกรรม เทพสามารถแปดเปื้อนได้ และหลายครั้งก็ถูกลงโทษ ทว่าเอ็มเจสูงส่งกว่านั้น เขาคือสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ และความงดงามของสองเพศที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว ผิวกายของเอ็มเจขาวเนียนละเอียด อีกทั้งยังเจิดจ้าราวกับประกอบทุกชิ้นเนื้อด้วยหยาดเพชร ใบหน้างดงามราวรูปสลัก และดวงตากลมโตดั่งไข่มุกดำ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีจิตใจที่อบอุ่นอ่อนโยน นั่นจึงทำให้ทุกคนบนสวรรค์ไม่เว้นแม้แต่พระเจ้าต้องยกย่องให้เขาเป็นเทพแห่ง ความสง่างามไปในที่สุด

และหากจะมีสักสิ่งใดในสามโลกที่ควรอยู่ห่างจากเอ็มเจที่สุด  สิ่งนั้นก็คงเป็นยูโนเช่นเดียวกัน


“ว่ากันว่าบุตรของพระเจ้ามีสถานะที่สูงส่งยิ่งไปกว่าเทพยดาองค์ใดในสวรรค์ เขาว่าเจ้าโอบอ้อมอารี กระทำแต่ความดี ไม่มีเพศ ไม่มีตัณหา ราคะ หรือความรู้สึกถึงกิเลสชั่วร้ายอื่นใด…” เขาเอ่ยอย่างหยอกล้อ ในขณะที่ลูบไล้ฝ่ามือไปทั่วหน้าท้องและแผ่นอกเรียบเนียน “แล้วทำไม...ร่างกายของเจ้าถึงได้ตอบสนองต่อข้าอย่างนี้กันล่ะ ฮึ เอ็มเจ”

ร่างบอบบางสั่นสะท้าน เมื่อความต้องการถูกปลุกปั่นครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ผ่อนปรน หากแต่แม้นางฟ้าจะนึกขุ่นเคืองตัวเองเพียงไร ก็ไม่อาจบังคับกายให้หยุดช่องทางที่กำลังขมิบตอดรัดอีกฝ่ายอย่างกระสันอยากได้สักที

“อ..อา...เจ้าช่างโหดร้าย ยูโน”

น้ำเสียงหวานแตกพร่า นัยน์ตาสุกสกาวช้อนมองอีกฝ่ายอย่างทรมาน หากแม้กระนั้น ยูโนก็ยังไม่คิดจะสนใจ “ความผิดของเจ้าคือการที่มองข้าด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักนั่นต่างหาก”

“.....”

“คิดว่าข้าไม่รู้หรือเอ็มเจ ว่าเจ้าตกหลุมรักข้าแล้ว”

“เจ้ามันคนหลงตัวเอง”

“ข้าพูดความจริงต่างหาก”

บุตรของปีศาจยืนยันคำพูดนั้นด้วยการเชยคางมนเข้ามาจุมพิต ในขณะที่ยังเสือกกายเข้าออกในร่างอ้อนแอ้นไม่หยุดหย่อน ริมฝีปากอุ่นแตะกันแผ่วเบาในคราแรก ทว่ากลับทำให้เอ็มเจรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่าง ยามปลายลิ้นอุ่นชำแรกเข้ามาในพื้นที่ของเขา ยูโนเริ่มกลืนกิน ก่อนจะบุกรุกความหอมหวานนั้นอย่างจาบจ้วง จนต้นแขนขาวต้องเป็นฝ่ายยกขึ้นรั้งต้นคอคนที่ซ้อนกายอยู่ด้านหลังให้มั่นคงด้วยตนเอง สุ้มเสียงหวานเล็ดรอดออกมาทุกครั้งที่พวกเขาผละริมฝีปาก เพราะแรงกระแทกกระทั้นจากด้านล่างที่ยังคงโรมรันเข้ามาอย่างไม่ปรานี

จุมพิตสูบวิญญาณถูกผละออกไปในที่สุดพร้อมๆ กับการเคลื่อนไหวที่หยุดนิ่งกะทันหัน นัยน์ตาไข่มุกคลอหยาดน้ำใสจนปริ่มจากความทรมานที่ไม่ได้รับการปลดปล่อย ร่างบริสุทธิ์กระสับกระส่าย ดูทุรนทุรายจนน่าอายในยามที่รู้สึกได้ถึงสัมผัสชื้นแฉะบริเวณด้านหลัง จิตใจปฏิเสธกึกก้อง ทว่าสะโพกกลับบิดเร่าเรียกร้องสิ่งนั้นอย่างหยาบคาย ไม่ต่างอะไรจากมนุษย์ชั้นต่ำที่ถูกราคะครอบงำจนสิ้นแล้วซึ่งสติสัมปชัญญะ ทั้งหมด

“ถ้าทนไม่ไหว ก็จัดการเองเลยสิ เอ็มเจ”

“อ...”

“ทำมัน เดี๋ยวนี้”

ราวกับบุตรของพระเจ้าถูกปลดโซ่ตรวนที่ปีก ยามเมื่อเขาถูกอ้อมแขนแข็งแกร่งเหวี่ยงขึ้นไปอยู่ด้านบน นัยน์ตาไข่มุกดำที่เคยอ่อนโยนพลันแข็งกร้าว ก่อนจะเริ่มขย่มสะโพกลงมาตามคำสั่ง

บั้นเอวคอดส่ายร่อน เผยลีลาร้อนรักของนางฟ้าที่กำลังเริงระบำอยู่บนร่างของปีศาจสุ้มเสียงหวานครวญคราง กรีดร้องทุกครั้งที่หอกของปีศาจเสียดแทงเข้าในร่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า หยาดพลังงานสาดกระเซ็นมากมายจนชื้นแฉะ หากแต่สงบไปเพียงไม่กี่อึดใจ ห้วงพายุอันตรายก็โหมก่อตัวขึ้นอีก

และในทันทีที่ยูโนเอื้อมมือรั้งสะโพกนวลเอาไว้ เสียงหอบกระเส่าที่เต็มไปด้วยสัญชาตญานสัตว์ป่าก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง


เอ็มเจถูกยูโนสาป

แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าอีกไม่นานพระเจ้าจะต้องทราบเรื่องนี้ และพวกเขาก็จะต้องได้รับบทลงโทษแสนสาหัสที่สุดที่ไม่มีแม้แต่ใครสักคนบน สวรรค์จะล่วงรู้ถึงผลลัพธ์ของมัน แต่สุดท้าย เอ็มเจก็ต้านทานความรู้สึกต้องสาปนี้ไม่ได้

ในทางตรงกันข้าม เขากลับไม่เคยนึกเสียใจ...และไม่แม้แต่จะคิดหาทางหนีรอดหรือภาวนาให้ตัวเองรอดพ้นจากความผิดนี้

และหากจะมีพรสักข้อ ที่นางฟ้าต่ำช้าอย่างเขาจะขอเป็นอย่างสุดท้ายก่อนรับโทษ

ก็คงมีเพียง...การขอให้คำสาปของยูโนเป็นจริงเท่านั้น




“ข้าจะสาปเจ้าเอ็มเจ...
ข้าจะสาปให้เจ้าต้องใช้ชีวิตดั่งผีเสื้อ ผีเสื้อที่มีอิสระและคลั่งรักในข้า
เจ้าต้องโบยบินตามรักข้าไปทุกภพ ทุกชาติ...ไม่ว่าที่แห่งนั้นจะเป็นสวรรค์ นรก โลกมนุษย์ หรือห้วงจักรวาลอื่นใด...
ข้าจะสาปให้เจ้าต้องตามหาข้า อยู่กับข้า ห้ามคลาดจากกันไปไหน...
ให้เจ้าอยู่กับข้าตลอดไป...ตลอดกาลปาวสาน”






2. สวรรค์และนรกไม่มีวันเวลา




เป็นความจริงที่ว่าสวรรค์ไม่มีวันเวลา

แต่หากจะเปรียบเทียบกับโลกมนุษย์แล้วล่ะก็ 4 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1986 นั่นล่ะคือวันที่เอ็มเจได้รับโทษ

ราวกับฟ้าถล่ม เขาแทบไม่รู้ตัวอะไรเลยในยามที่ร่างที่ถูกทรมานจนปางตายนั้นถูกส่งข้ามมายังอีกภพที่เขาไม่เคยรู้จัก

และกว่าจะรู้สึกตัวอีกที เสียงร้องเรียก คิมแจจุง ก็เริ่มดังลั่นในโสตประสาทเสียแล้ว



{ . . . }



หากจะมีสักสิ่งที่นรกมีอะไรเหมือนสวรรค์นั่นก็คงเป็นเพราะที่แห่งนี้ก็ไม่มีเวลาเช่นกัน

แต่หากเปรียบเทียบกับโลกมนุษย์แล้วล่ะก็ กว่าจะจับกุมตัวบุตรของมหาซาตานอย่างยูโนไปรับโทษที่นรกได้ก็ต้องใช้เวลาไป ถึง 48 ชั่วโมงเลยทีเดียว

ราวกับแผ่นดินแยก ยูโนแทบไม่รู้สึกอะไรเลยในยามที่ร่างกายถูกแผดเผาเป็นเถ้าถ่าน ก่อนจะถูกโปรยออกไปยังอีกภพที่เขาไม่เคยรู้จัก

ก่อนสุดท้าย นัยน์ตาสีไวน์แดงคู่เดิมจะลืมตาขึ้นอีกครั้งในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1986 พร้อมกับปีศาจยูโนที่ตายไปแล้วอย่างสมบูรณ์

...และเหลือเพียง ชองยุนโฮ เท่านั้นที่อยู่ที่นี่




และ 3. ถ้าเวทมนตร์ที่มีอานุภาพรุนแรงที่สุดของเทพคือคำขอพร

สำหรับปีศาจ...คำสาปก็ไม่ต่างอะไรกับถ้อยคำที่ทรงพลังอำนาจที่สุด






18 ปีให้หลัง.




ในทันทีที่แก้วตาใสราวไข่มุกดำสบเข้ากับนัยน์ตาสีไวน์แดงตรงหน้า แจจุงรู้สึกเหมือนเขากำลังถูกสาป

“เอ้า นี่คือเพื่อนใหม่ของพวกนายที่ต้องเดบิวต์ไปอยู่วงเดียวกันนะ ทำความรู้จักกันไว้ซะสิ ยุนโฮ แจจุง”

เสียงผู้เป็นอาจารย์เอ่ยขึ้น พลางตบไหล่เด็กหนุ่มทั้งสองให้เข้ามายืนใกล้กันอีกนิด ใบหน้าหล่อเหลาดุดันนั้นหันกลับมา  ก่อนจะยื่นมือมา ในขณะที่เอ่ยแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันชื่อชองยุนโฮ”

พริบตาเดียว...ที่แจจุงรู้สึกราวกับปีกของผีเสื้อนับล้านตัวเริ่มกระพือขึ้นรอบตัวเขา

“ฉันคิมแจจุง...ยินดีที่ได้รู้จัก”




neverend.
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เราคิดแล้วว่าต้องมา
ชอบมากอ่ะ

#1 By Ree (223.204.115.178) on 2013-10-28 15:24