,,ตัวเล็ก X ตัวใหญ่,, {1/4}

posted on 04 Apr 2010 02:23 by kyokoong  in PARALLELs
[SF] ,,ตัวเล็ก X ตัวใหญ่,, {1}

TVXQ Fan Fiction

Author: Kyokoong (เกี๊ยวกุ้ง-เคียวคุง-กุงเกงลิงแจ)
Style: Yaoi
Couple: ลุงชอง*นางฟ้า
Category: กุ๊กกิ๊ก งุงิ โฮะๆ - -
Rating: อิ๊อ๊ะ อิ๊ๆ


NoTE ::

มาแบบไม่เต็ม เกลียดเด็ก เด็กเปรต แต่ชอบน้องแจตัวเล็ก หมีดุตัวใหญ่
เผอิญไปเจอไอ้น้องที่ชื่อยูกึลอ่ะ มันน่ารัก ตอนแรกไม่รู้จัก แต่เพื่อนเอารูปให้ดู
มันน่ารัก น่าขย้ำ ไม่ได้แล้ว น้องแจต้องเกิดแล้ว!! (เกี่ยวไรเนี่ย)


-ความแค้นฝังลึก แบงค์มันทำได้แค่นี้ ไม่ซีวอน ก็ฮยอนจุง ไม่จุง ก็ เค..---


5555555555555555555555
5555555555555555555555



สารบัญฟิึคแบงค์ในบอร์ด ☂☂☂


บล็อครวมฟิคแบงค์ทั้งหมด http://kyokoong.exteen.com





{1}





“เอ้า ทุกคน กินเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ส่งจานมาให้เพื่อนคนข้างขวานะจ๊ะ จำได้ไหมเอ่ยข้างขวาข้างไหนกันน้า~”

เสียง ใสๆ ของคุณครูคนสวยดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มหวานแสนใจดี ออกเสียงบอกเหล่าเด็กๆ ที่กำลังซัดอาหารเด็กพร้อมของว่างกันอย่างเมามันจนเกลี้ยงแล้วก็ตะโกนโหวก เหวกโวยวายกันไม่ยอมหยุด หลังจากเปิดเรียนขึ้นชั้น ป.1 วันแรกมาได้ประมาณสามวัน ต้องต่อสู้กับเด็กน้อยขี้แยหลายคนที่มาวันแรกก็เอาแต่ร้องไห้จะกลับบ้านท่า เดียวจนเจ้าตัวปัญหาทุกคนยอมรับกับการต้องมาอยู่ด้วยกันได้หมดแล้ว ก็ได้เวลาที่คุณครูจะเริ่มตั้งหน้าตั้งตาสอนเหล่าเด็กๆ ประจำ ‘โรงเรียนประถมกึนยอง’ ได้อย่างเป็นเรื่องเป็นราวซักที


แกร๊ง!


มือ เล็กๆ ที่ยกจานกระเบื้องขึ้นหันมาชนกันโดยไม่ทันระวัง แรงกระแทกทำเอาเจ้าตัวเล็กตาเล็กหยีที่น่ารักจิ้มลิ้มแต่ท่าทางแสบไม่เบา หน้าเกือบทิ่ม จนต้องหันมามองเด็กหัวยุ่งคนข้างๆ แล้วกระชากเสียงใส่

“อะไรของนายน่ะยูชอน? หันมาทางนี้ทำไม ชนหมดเลยอ่ะ”

“กะ ก็...คุณครูบอกว่าให้เราส่งจานไปให้เพื่อนทางขวา..” เจ้าตัวเล็กอีกคนที่ท่าทางเป็นคุณหนูไม่สู้คนเอ่ยตอบเพื่อนสนิทเบาๆ

...จะ จุนซูเวลาดุน่ากลัวจังเลย...

“เพื่อน ทางขวาของฉันน่ะยูชอน ส่วนของนายน่ะ ยุนโฮต่างหากล่ะ” ปากกระจับมุ่ยขึ้น ยูชอนนี่ เรียนมาตั้งกี่ครั้งแล้วทำไมถึงยังจำซ้ายขวาไม่ได้ซะทีนะ

“แต่ฉันจำได้ว่า ข้างนี้ข้างขวานี่นา” เด็กปากห้อยว่า พลางยกมือข้างที่ตัวเองเข้าใจว่าเป็นข้างขวาบอกจุนซู

“เฮอะ นายจำผิดแล้ว”

“ข้างนี้ข้างขวาจริงๆ”

“นั่นมันข้างซ้าย”

“ข้างขวา”

“ซ้าย”

“ขวา!”

“ซ้าย!”



“โว้ยยยยยย!”



สิ้น เสียงตะโกนทะเลาะกันด้วยประเด็นสุดจะไม่สร้างสรรค์ของสองจ้อย เสียงทุ้มบี้ๆ ที่ติดจะกวนตีนอยู่ในทีก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ก่อนไอ้เจ้าของเสียงโหยหวนเมื่อครู่จะกระโดดยกเท้าคู่ ส่งสองจ้อยลงไปนอนล้มกลิ้งทันที


ผลั่วะ!!!


การกระทำที่ทำเอาปาร์คยูชอนน้ำตาซึม

“ฮึก...ฮะ เจ็บ...”

และนั่นทำให้คิมจุนซูทนไม่ได้เด็ดขาด!

“นี่ อะไรวะ ไอ้อ้วนชอง อยากมีเรื่องเหรอ”

จุน ซูน้อยยันตัวป้อมๆ ขึ้นมายืนท้าทายคนตัวโตกว่านิดนึงที่หน้าตากวนโอ๊ยสุดๆ ด้วยความไม่พอใจ มือเล็กดันยูชอนน้อยที่เริ่มจะเป่าปี่น้ำหูน้ำตาไหลไปไว้ข้างหลังด้วยท่าทาง ปกป้อง

นอกจากฉันใครก็แกล้งยูชอนไม่ได้ รู้ไว้ซะ!

“พวกนายโหวกเหวกเสียงดัง น่ารำคาญชะมัด”

เจ้าเด็กหัวแหลมว่า ก่อนจะนั่งกระดิกเท้าไปมาด้วยท่าทางน่ากระทืบสุดตีน เมื่อเห็นจุนซู ‘ฮีโร่ประจำห้อง’ ยืนท้าทายเขาด้วยท่าทางกล้าหาญ

และเพื่อนที่ได้ยินเสียงเอะอะก็เริ่มที่จะแยกเป็นวงกระจายๆ ออกไปล้อมรอบด้วยความสนใจ และแน่นอนว่า...

คนที่เพื่อนๆ ย้ายไปยืนอยู่ข้างๆ เต็มไปหมดก็คือจุนซู...

อีกฝั่งหนึ่ง...ก็เหลือแค่เด็กดื้อ อันธพาล อย่าง ชองยุนโฮ คนเดียว...

เด็กอันธพาลที่ไม่อยากมีใครคบ...


“เอ้า จุนซู พอได้แล้วจ้ะ ยุนโฮ นั่งดีๆ สิจ๊ะ”


คุณ ครูยิ้มให้อย่างใจดี พยายามสงบสงครามเด็กน้อยที่มันทำท่าจะปะทุขึ้นมากลางห้อง มือเรียวขยับไล่พวกเด็กๆ ให้กลับมานั่งเข้าแถวเหมือนเดิม

เด็กๆ ค่อยๆ ย้ายก้นมานั่งเข้าแถวเหมือนเดิม ในขณะลำดับที่นั่งก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่มีใครกล้านั่งใกล้ยุนโฮ เพราะทุกคนเห็นว่ายุนโฮน่ากลัว ยุนโฮจึงได้นั่งท้ายสุดของแถวทุกครั้ง และคนที่พอที่จะกล้านั่งใกล้เขาก็คงมีแค่จุนซูที่เป็นเด็กใจกล้าประจำห้อง แต่ก็อีกนั่นแหละ...ถ้าจุนซูนั่งติดยุนโฮล่ะก็ มีหวังได้ทะเลาะกันจนไม่เป็นอันเรียนแน่ๆ ผลก็เลยเป็นว่า จุนซูเอายูชอนมากันท่าเอาไว้ แต่ท่ายุนโฮแกล้งยูชอนล่ะก็ จุนซูก็พร้อมจะมีเรื่องด้วยอีกเหมือนเดิม

จุนซูชอบเล่นฟุตบอล แล้วก็เล่นฟุตบอลเก่งมาก ในขณะที่ยุนโฮเก่งเรื่องศิลปะป้องกันตัว แต่ไม่รู้ทำไม กลับมีแต่คนชอบที่จะดูจุนซูเล่นฟุตบอล แล้วเห็นสิ่งที่ยุนโฮทำเป็นการชอบทำร้ายร่างกายแบบที่เด็กอันธพาลชอบทำ

เพื่อนในห้องเป็นเพื่อนกับจุนซู...ในขณะที่ไม่มีใครซักคนอยากเป็นเพื่อนกับยุนโฮ...

ทุกคนในห้องมองว่าจุนซูคือฮีโร่ที่ปกป้องทุกคนได้...ในขณะที่มองยุนโฮว่าเป็นเด็กนิสัยไม่ดีอันธพาล...

เด็กตัวอ้วนที่มีดีแต่หน้าตากวนโอ๊ยจึงได้แต่นั่งเซ็งต่อไป


โรงเรียนอะไรกัน ไม่เห็นอยากมาเลย!


“เอาล่ะจ้ะทุกคน วันนี้คุณครูมีเพื่อนใหม่มาแนะนำให้ทุกคนรู้จักด้วยนะจ๊ะ”
เสียง เล็กๆ ร้องเอะอะโวยวายขึ้นมาทันทีที่ยินคำว่าเพื่อนใหม่ เล่นเอาคุณครูยิ้มแป้น ก่อนจะตบมือสองแปะเรียกคนตัวเล็กที่ยืนหลบอยู่หลังประตูนานแล้วให้เดินเข้า มา

“แจจุงจ๊ะ เข้ามาได้แล้วจ้ะ...”

สิ้นเสียง คนตัวเล็กที่แม้จะอยู่ ป.1 เหมือนกันแต่กลับดูตัวจิ๋วกว่าเพื่อนๆ ก็เดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีเขินอาย ดวงตากลมโตแป๋วแหววจ้องมองเพื่อนที่นั่งหันมามองเขากันเป็นตาเดียวแล้ว แก้มกลมๆ ก็ยิ่งฉีดสีแดงเรื่อไปหมดอย่างน่ารัก ...เขินจังเลย...

ยุ นโฮไม่ได้มีท่าทีสนใจอะไรที่คุณครูบอกซักนิด เด็กนิสัยไม่ดีนั่งก้มหน้า เอานิ้วเขี่ยของเล่นที่วางอยู่ข้างๆ ไปมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนเสียงที่เริ่มแว่วมาจะเริ่มดังเข้าสู่โสตประสาท

“โหย ...น่ารักจังเลยอ่ะ”

“น่ารักมากเลยอ่ะ อ๊า ชื่อแจจุงล่ะ”

“ดูดิๆๆ ตาโตแป๋วเลยอ่ะ”

หรือแม้แต่เสียงแหลมๆ จากคู่อริที่กัดกันอยู่ทุกวัน...

“ยู ช๊อน...ดูเด็กคนนั้นดิ น่าร้ากกก น่ารักอ่ะ” เจ้าคนที่น่ารักเหมือนกันหันมายิ้มแป้นใส่เพื่อนที่ยังคงดูเหมือนจะเอ๋อๆ อยู่ ปากห้อยๆ เออออ

“อือ นะ น่ารักเนอะ”

และเสียงนั้นจึงทำให้ยุนโฮเงยหน้าขึ้นมอง


แล้วก็มีอันต้องนิ่งไป...


ดวงตากลมปิ๊งกำลังหลุกหลิกไปมาอย่างคนไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเองดี ริมฝีปากแดงสดเม้มเข้าหากัน แก้มป่องๆ แดงเรื่ออย่างน่ารัก ตัวขาว..
ชองยุนโฮกะพริบตาถี่ๆ อีกที

ไหนแม่เคยบอกว่านางฟ้ามีแต่ในนิทาน...โกหกนี่หว่า

เนี่ย ...ตัวจริงเลย


“ผะ ผม..ชื่อคิมแจจุง อายุเจ็ดขวบฮะ...สวัสดี อรุณสวัสดิ์ เอ่อ ทุกๆ คน” คำพูดนั้นทำเอาเด็กทั้งห้องไม่เว้นแม้แต่ยุนโฮงง ...เด็กผู้ชายจริงอ๊ะ?....

“จ้า เป็นไง เพื่อนน่ารักใช่ไหม? ทุกคนอยากเป็นเพื่อนกับแจจุงรึเปล่า?”

“อยาก กกกกกกกก” เสียงพวกนั้นตอบสะท้อนกลับมาอื้ออึง คุณครูยิ้ม ก่อนจะจับไหล่เล็กๆ ของแจจุงไว้แล้วยิ้มให้ “งั้นแจจุงไปต่อแถวท้ายสุดเลยนะจ๊ะ เราจะได้เริ่มเรียนกัน”

คำบอกของคุณครูทำเอาเพื่อนๆ ประท้วง เพราะทุกคนรู้ว่า คนที่นั่งแถวหลังสุดน่ะเป็น...ชองยุนโฮ....

ถ้าแจจุงไปนั่งใกล้ๆ จะต้องโดนแกล้งแน่ๆ…

แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอยู่ดี เพราะกลัวคุณครูดุ...

แจจุงค่อยๆ เดินอ้อมมาทางข้างหลังก่อนจะนั่งลงเงียบๆ ..ยังไม่กล้าคุยกับใครเลย เขินจัง..

เริ่ม เรียนไปได้ประมาณสิบนาที ยุนโฮก็เริ่มหันมามอง เห็นคนตัวเล็กนั่งหันหน้ามาจ้องมาข้างหน้าอยู่ ก็เลยเผลอไปสบตาด้วยเลยต้องรีบหันกลับมา เมื่อเจอความน่ารักในระยะประชิดขนาดนั้น เขินว่ะ..

แจจุงที่มองคนที่ จู่ๆ ก็หันหลังมาแอบมองเขาแล้วก็รีบหันกลับไปด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร จนไปเห็นกระเป๋าดินสอของยุนโฮเข้า เมื่อนั้นถึงได้ตาลุกวาว มือนิ่มกระตุกเสื้อเพื่อนตัวใหญ่ยิกๆ อย่างลืมความเขินไปทันที

“นายๆๆ ชอบดราก้อนบอล เหมือนเราเลยอ่ะๆๆ”

แจ จุงยิ้มแป้น ก่อนจะถือวิสาสะ หยิบของๆ ยุนโฮขึ้นมาดูทันที คนที่ถูกขโมยของไปหันมามอง ก่อนจะต้องตกใจเมื่อคนตัวเล็กหยิบของอีกอย่างใส่มือเขามา “นี่ๆ เราก็มี สวยมั้ย”

สวย...นายน่ะสวยมาก... ยุนโฮได้แต่ตอบคำนั้นอยู่ในใจ และนึกได้ว่า

ไอ้กระเป๋าดินสอที่แม่ยัดเยียดให้เอามาใช้เนี่ย ..บางทีก็มีประโยชน์เหมือนกัน

“นาย ชื่ออะไรเหรอ” แจจุงที่ตื่นเต้นอยู่คนเดียวหันมาส่งเสียงถามก่อนจะยิ้มหวานจ๋อยให้ เล่นเอาเด็กนิสัยไม่ดีหัวใตกระตุก น่ารักสุดยอด...

“ชอง ชองยุนโฮ..”

“ยุนโฮ ชื่อนายเท่มากเลย”


แล้วสิ่งที่เพื่อนๆ ทุกคนไม่อยากให้เกิดก็เกิดขึ้น


หลัง จากนั้น คนน่ารักของทุกคนก็ติดเจ้าเด็กนิสัยไม่ดีของห้องอย่างยุนโฮแจ แจจุงชอบเล่นกับยุนโฮมาก ในกระเป๋าของยุนโฮมีของเล่นแปลกๆ เยอะแยะไปหมด แล้วยุนโฮก็ให้แจจุงเล่นทุกอย่างเลย คนน่ารักราวกับนางฟ้าไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ายุนโฮนั้นไม่มีเพื่อนเล่นเลย ไม่มีใครรู้ว่ายุนโฮมีของเล่นเยอะแยะ ก็เพราะไม่เคยมีคนมาเล่นกับยุนโฮ สิ่งที่เห็นก็คงจะเป็นเด็กๆ ที่เหมารวมเอาไปเองว่า ยุนโฮน่ะ นิสัยไม่ดีทุกอย่าง แถมคงจะขี้งก ไม่ชอบแบ่งของเล่นด้วย

แล้วแจจุงกับยุนโฮก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว

“ยุนโฮ อิอิ วันนี้หม่าม๊าแจจุงทำไข่ม้วนมาให้แจจุงด้วยล่ะ ยุนโฮมากินด้วยกันนะ”

เสียงเล็กๆ เอ่ย พลางชักชวนเพื่อนตัวใหญ่มากินด้วยกัน ยุนโฮยิ้ม ก่อนจะชะโงกหน้ามามอง “ฉันแย่งกินแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่โตหรอกแจจุง”

“โหย แจจุงกินเยอะเท่าไหนมันก็โตได้เท่านี้อ่ะ ยุนโฮรู้เปล่า ตะก่อนแจจุงจานตั้งเท่านี้” คนตัวเล็กผายมือออกกว้าง “แล้วดูดิ แจจุงยังตัวเล็กกว่ายุนโฮตั้งเยอะอ่ะ”

“ฮะฮะฮะ” ยุนโฮหัวเราะ และนั่นทำให้แจจุงยิ้ม “ยุนโฮอ่ะ หัวเราะบ่อยๆ ดิ เวลาหัวเราะอ่ะ โคตรหล่อเลยรู้เปล่า”

เสียง ใสๆ ที่พูดออกมาตรงๆ ทำเอาคนตัวสูงที่ขำหุบปากแดงก่อนแก้มจะเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด เมื่อได้รับคำชมแบบไม่ทันตั้งตัว แจจุงยังคงเจื้อยแจ้ว “ยุนโฮอ่ะ ชอบทำหน้าแบบนี้ แบบหมีดุ” แจจุงขมวดคิ้วเข้า ก็จะทำหน้าบึ้งๆ ให้ยุนโฮดู เอามือชี้ที่หน้าตัวเอง “เหมือนป่ะๆ หมีดุๆๆๆ”

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ”

คน ตัวโตขำกลิ้ง เมื่อเห็นคนน่ารักทำอะไรตลกแบบนั้น แจจุงยิ้มกว้าง ก่อนจะเอามือตีคนตัวสูงด้วยแรงที่มี “นี่ หยุดหัวเราะได้แล้ว มากินข้าวเร็วๆ”

ยุนโฮกระเด้งตัวขึ้นมา ก่อนจะหาว ทันใดนั้น มือเล็กๆ ก็คีบไข่ม้วนยัดใส่ปากห้อยๆ ทันที

“อื้อออ”

“อร่อยป่ะ หม่าม๊าแจจุงทำกับข้าวอร๊อย อร่อยนะ”

หมีดุเคี้ยวหงุบหงับ “อร่อย อร่อยมากๆๆๆ”

“เห็นมั้ย” แจจุงยิ้ม ..อยากเล่นกับยุนโฮทุกวันจังเล้ยยย..



วัน เวลาผ่านไป หลายวันเข้าแจจุงก็สนิทกับยุนโฮมากขึ้นเรื่อยๆ จากความสนิทกลายเป็นผูกพัน แจจุงไปเล่นกับยุนโฮ ตอนเช้ามาก็กินข้าวกับยุนโฮ เสาร์อาทิตย์ก็ชวนยุนโฮไปเล่นที่บ้าน คุณแม่ของแจจุงก็ชอบยุนโฮ บอกว่าตัวโตและดูท่าทางปกป้องแจจุงได้

ตอน นี้ที่ห้องของพวกเขากำลังเห่อเจ้ากระต่ายน้อยตัวใหม่ที่เด็กๆ ได้รับมอบหมายจากคุณครูให้ช่วยกันเลี้ยง เจ้ากระต่ายน้อยแสนน่ารักที่คุณแม่ของแจจุงเป็นคนไปซื้อมา ทำให้ทุกคนต่างก็รักกระต่ายน้อยตัวนี้มาก ผลัดกันมาเล่นทุกวัน แม้แต่แจจุงเองก็ยังรักมันมาก เพราะต้องเอาไว้ที่โรงเรียน คุณแม่ซื้อมาให้คุณครู...คุณครูก็เลยเก็บกระต่ายไว้ให้เด็กๆ เลี้ยงกันที่โรงเรียน

“ฉันว่าเราน่าจะจัดเวรให้อาหารมันกันนะ”

เสียง เล็กๆ ของจุนซูเอ่ยขึ้นบอกกับเพื่อนๆ ซึ่งทุกคนต่างก็ตกลง เมื่อแบ่งเวรกันเสร็จเรียบร้อย ยุนโฮก็ต้องนึกขอบคุณจุนซู ที่แม้จะเป็นคู่อริกันแต่ก็นับได้ว่าคนที่รู้จักยุนโฮดีที่สุดก็คือจุนซู เพราะทะเลาะกันบ่อย เจ้าตัวเล็กนั่นรู้ดีว่าเขาเองก็อยากมีส่วนร่วม ถ้าหากเป็นคนอื่นคงใจร้ายไม่ใส่ชื่อเขาในเวรให้อาหารกระต่ายของแจจุงแน่ๆ เลย


โชคดีจัง ^^


“โห ยุนโฮ เราให้อาหารกระต่ายคนละวันกันอ่ะ” แจจุงบ่นหงอยๆ เมื่อเห็นว่าชื่อของตัวเองกับยุนโฮในกระดาษที่จุนซูเขียนอยู่คนละวัน

“ไม่เป็นไรหรอก ยังไงฉันก็อยู่กับแจจุงทุกวันไม่ใช่เหรอ”

“จริงด้วยเนอะ”

ผ่าน ไปอีกหลายวัน ช่วงนี้เริ่มจะมีเพื่อนเข้ามาคุยกับยุนโฮบ้างแล้ว ต้องขอบคุณแจจุงที่ไปบรรยายความดีของเขาซะเยอะแยะจนเพื่อนๆ เริ่มหายกลัว และนี่ก็ทำให้ยุนโฮรู้สึกว่า ...บางทีการมาโรงเรียนก็ไม่เลวเหมือนกัน...


แจจุงเป็นนางฟ้าของยุนโฮตัวจริงเสียงจริง

อยากอยู่กับแจจุงตลอดไปเลย



....



วันเวลาแห่งความสุขผ่านไปอย่างรวดเร็ว

แต่ดูท่าทางพระเจ้าจะไม่ค่อยรักยุนโฮเท่าไรนัก...

เรื่องมันเกิดขึ้น ในวันหนึ่งที่เป็นเวรให้อาหารกระต่ายของยุนโฮ


....


....



วันนี้ เป็นเวรให้อาหารของยุนโฮกับเพื่อนๆ ที่จุนซูจัดเวรเอาไว้ให้ ซึ่งปกติก็จะมาให้กันเช้ากลางวันเย็น แต่ปกติแล้วยุนโฮเป็นคนมาโรงเรียนเช้า เพราะฉะนั้นอาหารกระต่ายมื้อแรกก็จะมีแต่ยุนโฮที่มาก่อน และทันได้ให้อาหารเช้ากับเจ้าขนปุยอยู่คนเดียว

“มาๆๆ วันนี้มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลยเจ้ากระต่าย” เด็กหนุ่มตัวสูงกว่าเพื่อนในวัยเดียวกันดึงผักหลายชนิดออกมาจากถุงที่เจ้า ตัวอุตส่าห์ไปกว้านซื้อหาผักอร่อยๆ จากตลาดมาจากแม่ค้าตั้งแต่เช้า เจ้าตัวขนปุยตาลุกวาวทันที ก่อนจะกระโดดออกมาจากที่นอนในกรงมาหาเด็กที่มันจำได้ว่าเป็นหนึ่งในหลายๆ คนที่เอาอาหารมาให้มันเป็นประจำ

ยุนโฮนั่งมองกระต่ายน้อยกินผักอยู่นานสองนานด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเสียงหนึ่งจะดังขึ้นมาจากด้านหลัง

“เฮ้ยอะไรกันเนี่ย...” เด็กตาตี่ท่าทางกวนโอ๊ยเอ่ยเสียงเรียก “ไอ้ชองยุนโฮตัวร้ายมานั่งให้อาหารกระต่ายเหรอเนี่ย?”


ยุนโฮหรี่ตาเซ็ง เสียงอย่างนี้มีคนเดียว ...ไอ้เคตะ...เด็กห้องเอ…


อย่าง ที่รู้กันว่าก่อนหน้านี้ยุนโฮดูเป็นอันธพาลในสายตาคนอื่นมากมายแค่ไหน และแน่นอนว่าเขาเองก็มีเรื่องไม่เว้นแต่ละวันจนกระทั่งได้มาเจอแจจุง กับจุนซูนั้นเขาออกจะทะเลาะด้วยแต่ดีๆ มากกว่า ทะเลาะแค่ให้ได้อวดความกล้า แต่กับเคตะและเพื่อนๆ พวกเคตะนั้น ยุนโฮรู้ว่าพวกนี้นิสัยไม่ดีและพยายามจะมาแกล้งให้เขาประสาทเสียอยู่เรื่อย ล้อชื่อพ่อแม่บ้าง แกล้งเอารองเท้าไปซ่อนบ้าง พอโดนเขาต่อยก็ไปฟ้องแม่ และก็ไอ้หมอนี่แหละ ที่ทำให้คนอื่นในห้องมองยุนโฮเป็นอันธพาล...

ทั้งๆ ที่มันชอบแกว่งปากมาหาเรื่องก่อนเองแท้ๆ


“ไงไม่ได้เจอกันนานนะ”

มันว่า ก่อนจะทำเป็นเดินเข้ามาใกล้ๆ เมื่อเห็นว่ายุนโฮไม่ตอบอะไร เอาแต่นั่งให้อาหาร หยิบผักหยิบหญ้าอะไรอยู่นั่นแหละ

“ถอยไป อย่ามายุ่ง” เขาว่าแค่นั้น ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจ ...ไม่อยากมีเรื่อง แจจุงอาจจะไม่สบายใจ...

เพราะ แจจุงเพิ่งมา ไม่เคยเห็นตอนยุนโฮมีเรื่อง ไม่เคยเห็นตอนยุนโฮโดนต่อย หรือต่อยใคร สำหรับแจจุงเขาเป็นเด็กดีและมีน้ำใจ เขาอยากให้แจจุงคิดอย่างนั้น...

“ได้ข่าวว่า...ริจะจีบนางฟ้าเหรอวะ ?” เคตะพูด นึกไปถึงคนตัวเล็กน่ารักที่เขาชอบแทบขาดใจตั้งแต่ได้เห็นครั้งแรก แต่มันน่าโมโหนัก ...กลายเป็นว่านางฟ้าคนนั้นมาสนิทกับไอ้ยุนโฮซะได้ ...แย่ที่สุด

“แค่เค้าเล่นด้วยหน่อย อย่าคิดว่าเค้าจะชอบสิ แกน่ะเป็นอันธพาลไม่ใช่เหรอ?”

ยุนโฮขมวดคิ้ว ไอ้บ้านี่มันแก่แดด แถมยังปากชวนโดนอัดดีแท้ ถ้าจำไม่ผิด ยุนโฮรู้สึกว่าเขาเพิ่งอยู่แค่ ป.1

มือ เรียวยังคงให้อาหารกระต่ายต่อไปโดยควบคุมไม่ให้มันกำแล้วพุ่งไปใส่หน้าไอ้คน ที่ยังปากดีไม่เลิก เคตะเห็นอย่างนั้นก็เริ่มไม่พอใจ เมื่อไอ้คู่อริตรงหน้ามันไม่สนใจ แถมยังทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน..

“เฮ้ย! จะดูกระต่ายอะไรนักหนาวะ เป็นตุ๊ดเหรอ!”

ตัว เล็กๆ อย่างเด็กๆ เดินเข้าผลักกรงกระต่ายที่มีเจ้าขนปุยอยู่ในนั้นกระเด็น กระต่ายน้อยร้องเสียงดังเมื่อถูกกระแทก ก่อนจะโชคร้ายเมื่อแรงกระแทกของกรงทำให้กล่องไม้จากข้างบนชั้นเก็บของหล่นลง มา ยุนโฮที่เห็นกระต่ายน้อยจะโดนทับจึงรีบเอาตัวเข้าไปขวางไว้


โครม!


ขอบ ไม้แข็งตกเข้ากระทบกับศีรษะของเด็กน้อยทันทีอย่างจัง เลือดสีข้นค่อยๆ ไหลออกมาจากศีรษะของยุนโฮ แต่ตัวของยุนโฮก็เล็กเกินกว่าจะกันระแทกได้ ดังนั้นกล่องจึงตกลงมาทับกรงจนแบน และทับขากระต่ายน้อยเอาไว้

“อือ... เจ้ากระต่าย!”

ยุ นโฮที่มึนสนิทพยายามดึงกล่องไม้ออก ก่อนจะต้องตกใจเมื่อเห็นเลือดสีสดซึมออกมาตามขนปุยๆ สีขาว ทันใดนั้น เคตะเห็นเหตุการณ์อยู่ก็ขาสั่น ตัวสั่น พึมพำออกมา

“ฉะ...ฉันไม่ได้ทำนะ ฉันไม่ได้ทำร้ายเจ้ากระต่ายนั่น...!!”

ร่าง เล็กผลักยุนโฮที่อุ้มกระต่ายน้อยที่บาดเจ็บออกไปจนล้ม ยุนโฮที่กำลังมึนและเซไม่อาจต้านทานการกระทำของคู่อริที่มาแย่งกระต่ายน้อย ไปจากอ้อมกอดได้



“ช่วยด้วย! ชะ...ชองยุนโฮจะฆ่ากระต่าย!!!”





ทูบีคอน-





----------


talk :: จัทเท็นหน้าหาย!! ย้าก *ม้วนหน้า* -เอาตรงที่หายมาแปะซะดีๆ 3 บรรทัดก็เอา โฮกกกกกก

ปล. ฟิคอิแบงค์สาระน้อยตลอด ก๊ากก


--

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

อ้าวๆๆๆ พ่อเคตะ อะไรเนี่ย กล้าใส่ร้ายยุนโฮงั้นหรอ??

ภาวนาขออย่าให้แจเชื่อมันเล้ยยย เชียร์ยุนสุดขาดใจอ่ะ น่ารักดีเนอะยุนแจเนี่ย ให้ความรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจังเนี่ย อยากอ่านภาคสองเร็วๆแล้วนะเนี่ยย พี่แบงค์สู้ๆๆ

#1 By Yundori on 2010-04-10 22:23

ง้า....ยุนเลือดออกไปแล้ว!! น่าสงสารเกินไปแล้วนะเนี่ย
ขออภัยที่เมนท์น้อยเนื่องจากตอนนี้ยังไม่รู้อะไรมาก รู้แต่ว่า แจจุงตอนเด็กมันคงน่ามันเขี้ยว กร๊าก!

#2 By Ladywindsor (117.47.122.124) on 2010-05-08 23:58

เคตะ.. ทำไมนาย..แบบนี้เนี่ย??
ใส่ร้ายตาหมีสุดหล่อได้ไงเนี่ย
แล้วทีนี้ชองยุนโฮจะเปนไงต่อไปนั่น
ไม่อยากจะคิดเลยอ่ะ..แงงงงงง
ทุกคนต้องเกลียดยุนแน่ๆเลยอ่ะ

#3 By L!pGlo$s* (71.54.56.175) on 2010-05-13 09:42

โหยยยยยยยย ไรเนี้ย อิเคตะทำไมเป็นคนแบบนี้

ยิ่งไม่ค่อยชอบมันอยู่

#4 By nao (202.28.27.130) on 2010-11-18 18:20

ตบเคตะ เป็นเด็กเป็นเล็กกวงติงเกิงไปแล้วtongue

แต่ว่าเรื่องนี้น่ารักมากเลย ชอบๆๆๆๆ

ตามมาเม้นท์ อ่านแล้วอ่านอีก 555+

#5 By YounGHwA (118.174.205.209) on 2011-01-16 22:57

ทำไมต้องใส่ร้ายยุนโฮด้วยอ่า
นางฟ้าอย่าเชื่อเคตะน้า
อ้ายยยยย
เครียดก่อนล่วงหน้า

#6 By YJ_Jaejoong (125.27.3.31) on 2011-02-11 17:13

โอ๊ยยยยยยยย
ขอต่อยเด็ก! เคตะอยู่ไหนมาให้จับตีซะดีๆ!
ยุนอ่ะะะะะ งื้ออออออ

#7 By ⓢⓝⓞⓦⓝⓔⓜⓞ on 2011-11-17 21:56