True or Lies?[12]

posted on 24 Jun 2008 18:10 by kyokoong in TrueorLies

True or Lies?

TVXQ Fan Fiction

Author: Kyokoong
Style: Yaoi
Couple: Yunho/Jaejoong
Category: Drama/Romance
Rating(this part): PG-13

12.Fanclub

ก้อนเมฆสีเทาลอยปกคลุมท้องฟ้า ลมเย็นที่พัดไม่แรงไม่เบาในเวลานี้ทำให้น่ารู้สึกผ่อนคลายเป็นยิ่งนัก ตะวันทอแสงส่องร่มเงาไม่ได้แผดเผาให้รู้สึกร้อนจนเกินไป แต่มันก็ช่างตรงกันข้ามกับความรู้สึกที่ร้อนจนแทบจะเผาคนรอบข้างของปาร์คยูชอนในเวลานี้
เหลือเกิน

“ยังไงฉันก็จะเปลี่ยนบท!”

“นายเลิกบ่นซักทีได้มั้ยเนี่ย..ฉันก็ลำบากจะแย่อยู่แล้ว ตอนนี้ยังไม่มีนักเรียนคนไหนยอมมารับบทเจ้าหญิงเลยซักคน ฮีชอลก็ติดงานชมรม”

“แหงสิ ใครจะบ้ายอมมาแต่งเป็นเจ้าหญิง..เอ่อ ยกเว้นไอ้เจ้าฮีชอลคนนึงก็ได้ อย่ามานอกเรื่องดีกว่า แล้วตกลงทำไมไอ้ยุนได้เล่นบทนั้นเล่า”

“ก็คุณยุนโฮเค้าหล่อ แถมบุคลิกยังเข้าได้กับเจ้าชายจิวเวลมากๆ เราก็ต้องเลือกเค้าสิ”

“ยุนโฮ๊ ช่วยกรูเปลี่ยนบทหน่อยซี๊ TT”

เมื่อการเจรจาดูท่าจะไม่ได้ความ คนหน้าหล่อไร้ดวงเลยได้แต่งึมงำเรียกชื่อเพื่อนซี้ต้อยๆ อย่างน่าสงสาร จนพ่อหนุ่มรูปหล่อที่พกดวงมาเต็มกระเป๋าอดขำไม่ได้

“ฮะ..เอาน่ายูชอน แค่สามนาทีเอง”

“ถึงจะสามนาที แต่แฟนคลับชั้นเค้าจำตลอดชีพนะแก”

“ฮ่าๆๆ แล้วจะทำไงได้วะ คนมันหล่อ”

“หนอย ไอ้ยุน แก..ฮึ่ม! ฉันจะไปบอกน้องแฟนคลับของแกให้หมดว่าธาตุแท้ของเจ้าชายเย็นชาชองยุนโฮน่ะ มันจอมปลอมทั้งเพ!”

“ใครเค้าจะเชื่อล่ะ”

“แกก็อย่าตีหน้าเก๊กเซ่! หล่อไปใหญ่แล้วเพื่อนกรู โห่ๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“หรือแกติดใจฉัน”

“ไม่ไหวละ จะอ้วกว่ะ”

“........”

ตาเรียวสองคู่จ้องประสานกันอย่างมีความหมาย ก่อนทั้งสองคนจะส่งเสียงหัวเราะลั่นขึ้นพร้อมกันกับมุขของอีกฝ่าย เสียงกริ่งดังแสดงถึงเวลาพักที่หมดลงแล้ว ได้เวลาที่ทุกคนจะแยกย้ายกันขึ้นชั้นเรียนกันไปตามระเบียบ แต่ยังไม่ทันที่ใครจะก้าวขาไปไหน เสียงจากลำโพงคู่ตัวเก่งที่มุมห้องทุกห้องก็ดังขึ้นพร้อมกันจนทุกสรรพเสียงต้องหยุดนิ่งเพื่อรอฟัง

“ตึ้ดดดดดดดดด เทส ฮัลโหลเทส หนึ่ง สอง ประกาศสำหรับนักเรียนทุกคนโปรดฟังก่อน ผม คิมฮีบิน วีเจกระจายเสียงประจำโรงเรียนมีเรื่องสำคัญจะประชาสัมพันธ์ให้ทุกท่านทราบ”

“อะไรของเขาวะ??” ยูชอนได้แต่เอ่ยขึ้นงงๆ

“ขณะนี้มีประกาศจากทางโรงเรียนว่าในคาบที่5และ6ของวันนี้เราจะมีการงดคาบการเรี
นการสอนเพื่อนำมาใช้จัดตกแต่งสถานที่เกี่ยวกับงานโรงเรียนที่จะจัดขึ้นในอาทิตย์หน้า
.”

“เฮ้ยยุนโฮ ไม่ต้องเรียนว่ะ เฮ!!!!!!”

เสียงเจ้าจอมซนมากมายดังขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย แต่ก็ดูเหมือนผู้พูดคนนี้จะเดาทางออก

“เอาล่ะฟังก่อน ผมรู้ว่าทุกคนคงดีใจที่ได้โดด..เอ่อไม่ได้เรียน แต่เรายังมีข่าวดียิ่งกว่านั้นนำมาบอกเพราะฉะนั้นทุกคนกรุณาฟังต่อ รายละเอียดนี้สำคัญมาก”

“....”

“หมายกำหนดการของงานอาทิตย์หน้า..ไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดน่า.. รับรองว่าทุกคนจะได้ยลโฉมสาวงานจากเซนต์มาเรียและกึนซังกันอย่างหนำใจ ส่วนศัตรูคู่แค้นนันไคไม่ต้องกังวลไป ปีนี้ทีมบาสเก็ตบอลของเราจะนำทีมโดยรุ่นพี่ปีสามคิมยองอุนหรือท่านคังอิน ซึ่งรับประกันฝีมือไว้ใจได้เลย..”

“เฮ!!!!!!”

“ต่อด้วยทีมฟุตบอล ปิงปอง และทีมวอลเล่ย์ อาจจะไม่หวือหวาเท่าไหร่ แต่เราก็ยังมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าโรงเรียนของเราจะนำชัยชนะกลับมาได้”

“....”

“ส่วนเรื่องของการเปิดร้าน เราได้ตั้งเกณฑ์ในการลงคะแนนไว้แล้วว่าทั้งสี่โรงเรียนจะต้องแข่งขันกันในหัวข้อ...ร
านคุณหนูขนมหวาน”

“ฮือฮา ฮือฮา”

“นั่นคือการจัดร้านขายขนมหวานเบเกอรี่หรืออะไรก็ได้ให้สวยงามและเป็นศิลปะที่สุ
รวมไปถึงการประกวดเมดน้อยน่ารัก จะเท่จะน่ารัก สวย หล่ออะไรก็ได้ตามใจ ซึ่งนักเรียนผู้ลงคะแนนสามารถลงคะแนนให้โรงเรียนใดก็ได้ โรงเรียนตัวเองก็ได้..”

“แย่แน่ยุนโฮ อย่างงี้คะแนนเปิดร้านเราก็เน่าไปทันตาดิ ยังไงเซนต์มาเรียหรือไม่กึนซังก็คงจะกวาดหมด”

“ฟังดูก่อนแล้วกัน”

“อืม..”

“แต่ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วง ทั้งนี้งานเปิดร้านของโรงเรียนเรารับรองจะต้องชนะแน่ ไม่แพ้เซนต์มาเรียหรือโรงเรียนอื่นๆ เพราะคราวนี้เราได้มีแขกรับเชิญสุดพิเศษ ที่เจ้าตัวยอมตกลงจะช่วยเราในงานนี้แล้ว...”

“....????? ใคร????หรือว่า...”

“จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก เจ้าหญิงคิมแจจุง!!! ซึ่งตอนนี้อยู่กับเราแล้วทางห้องกระจายเสียง เอ้า! ช่วยส่งเสียงต้อนรับองค์หญิงของเรากันหน่อยซิพวก!!!”

“เฮ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ทันทีที่รู้ชื่อของแขกสุดพิเศษที่เค้าโปรโมทไว้นักหนา ทั้งโรงเรียนก็ถึงกับเฮครืนกันสนั่นหวั่นไหว แต่กลับกัน... ยูชอน ยุนโฮ จุนซู และชางมินที่แม้จะอยู่ต่างที่ต่างเวลา แต่ทั้งสี่ก็ถึงกับอ้าปากค้างพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย เมื่อได้ยินเสียงดังเสียดหูที่ออกมาจากลำโพงสีดำมันเงาตัวจ้อย..

แจ.....แจจุงเหรอ!!!!!!!!!!!!

“องค์หญิงแจ! องค์หญิงแจ! คิมแจจุง! คุณหนูแจ! ไฟท์ติ้ง!!!!!!!!!!!!”

“เทส เอ่อฮัลโหล สวัสดีฮะ ทุก..คน” เสียงหวานใสค่อยๆ ดังออกมาจากลำโพงจนกลุ่มแฟนคลับที่แทบยอมถวายตัวให้เอาหูไปแนบลำโพงกันแทบไม่ทัน บางส่วนวิ่งออกไปเตรียมพังห้องกระจายเสียงเต็มที่ติดอยู่ก็แต่ วีเจหัวไวคิมฮีบิน ที่ดูท่าเจ้าตัวจะคุมเกมไว้ได้เต็มๆ เพราะขณะนี้หน้าห้องกระจายเสียงเต็มไปด้วยนักเรียนจากชมรมหนังสือพิมพ์มากมายที่เตรี
มรอรับและทำหน้าที่บอดี้การ์ดจำเป็นรออยู่ก่อนแล้ว

“นี่ฮีบิน ทางนี้ฉันจัดการเอง นายจัดรายการต่อไปเถอะ”

“ขอบคุณฮะ ฮีชอล เอ้อ..คุณแจจุงทักทายแฟนๆ ต่อได้เลยฮะ”

“เอ่อ..แหะๆ”

แจจุงได้แต่ยิ้มแหยๆ พร้อมโบกมือน้อยๆ ตอบกลับผ่านกระจกไป เมื่อเห็นแฟนคลับผู้ชายมากมายของตัวเองยืนยิ้มหวานโบกมือให้เป็นระวิง

“ผม คิมแจจุง ที่วันนี้มาในฐานะเอ่อ คนนอก ไม่ใช่สิ..เอ ยังไงก็ได้ละกันฮะ แต่ว่าขอบคุณทุกๆ คนที่ชอบผม อีกอย่างผมก็เป็นเพื่อนของพวกยุนโฮยูชอนจุนซูและชางมินนักเรียนโรงเรียนนี้.. ผม ไม่รู้ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นได้ยังไง มันแปลก..แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณทุกคนด้วยนะฮะ”

แจจุงไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่ตอบตะกุกตะกัก จนทุกเสียงโวยวายข้างนอกเริ่มสงบลงเพื่อรอฟังบัญชาการจากคนสวยต่อ (ฮา น้องแจของชั้นเป็นเทพี Yaoi ไปแล้ว คนเขียนอาการหนักอย่าตกใจค่ะ 55)

“ผมรู้ว่าอาทิตย์หน้าโรงเรียนของเราจะมีการจัดงานโรงเรียนร่วมกับโรงเรียนอื่นๆ ด้วย ผมก็เลยตกลงจะช่วยทุกคนด้วยนะฮะ ผมได้ฟังรายละเอียดแล้วเกี่ยวกับเรื่องร้านคุณหนูขนมหวาน ยังไงก็ขอให้ทุกคนวางใจได้และช่วยลงคะแนนให้ผมด้วย เพราะผมจะทำเต็มที่..”

“คุณแจจุงมีอะไรจะพูดอีกมั้ยฮะ”

“ไม่มีแล้ว เอาเป็นว่าเจอกันในงานเปิดร้านละกันครับ”

“โอเค งั้นต้องขอบคุณคุณแจจุงด้วย วันนี้หมดการแถลงรายละเอียดงานจตุรมิตรเพียงเท่านี้ รอฟังได้ใหม่ในวันพรุ่งนี้ เจอกันทุกพักกลางวันนะครับทุกคน อ้อ! บทสัมภาษณ์องค์หญิงแจจุง จะลงในนิตรสารโรงเรียนเดือนนี้ด้วย ยังไงก็ช่วยอุดหนุนหนังสือจากชมรมหนังสือพิมพ์ด้วยนะครับ พร้อมภาพน่ารักๆ มากมายจากน้องแจจุงแน่นอน วันนี้ผมคิมฮีบินขอปิดเรดิโอและลาไปก่อน สนุกกับงานโรงเรียนให้มากๆ นะ ขอบคุณครับ”

“เฮ!!!!!!!!!!!!!!”

สิ้นเสียงจากลำโพงตัวจ้อย โรงเรียนรินไคก็กลับมาวุ่นวายอีกครั้ง เมื่อเจ้าของตัวจริงเกิดอาการหึงหวงจนหน้ามืด พี่ท่านฝ่ากองทัพแฟนคลับองค์หญิงแจจุงมาด้วยอาการเหมือนหมีอดน้ำผึ้ง ยุนโฮที่ตอนนี้ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นผลักบอดี้การ์ดจำเป็นออกจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง คนหน้าหล่อไม่สนใจฟังคำทัดทานของผู้ห้ามปรามก่อนวิ่งบุกเข้าไปรับสุดที่รักของตัวเองถึงในห้องกระจายเสียง พร้อมๆ กับพวกจองซูยูชอนและยองอุนที่ตามมาสมทบพ่อพระเอกตัวดีเพราะบทขาดคนเล่น

“แจจุง!! เป็นอะไรรึเปล่า!!!”

“ยุนโฮ..มาที่นี่ได้ไง”

“ฉันต่างหากต้องถามนาย ตะกี้เอาข้าวกลางวันมาให้ไหนบอกจะกลับแล้วนี้ ไหงมาอยู่นี่ล่ะ”

“กะ..ก็ เค้าดักตัวเอาไว้นี่ แหะๆ”

“แล้วไอ้เรื่องที่รับปากนั่นคืออะไร”

“ก็ยังไงพวกนายก็กะจะให้ชั้นมาร่วมงานโรงเรียนด้วยอยู่แล้วนี่นา..ฉันก็อยากจะช
วยบ้าง”

“เฮ้อ..ให้ตายสินายนี่นะ..”

“......” คนสวยหน้าหงอยลงทันตาเมื่อเห็นพี่หมีทำท่าจะไม่พอใจ แต่ยุนโฮที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มให้พร้อมกับพูดเบาๆ ให้ได้ยินกันสองคน

“ไม่ได้โกรธหรอก...ฉันก็แค่หึงนายเท่านั้นเอง เอ้า กลับบ้านได้แล้วคนสวย”

“หา............” แจจุงเบิกตากลมๆ ที่โตอยู่แล้วให้โตขึ้นไปอีกพร้อมมองหน้าคนพูดด้วยสีหน้าแดงจัดเป็นมะเขือเทศสุก หึง..หึงเหรอ???? หึงเนี่ยนะ!! ...โดนขนมจีบซาลาเปาไปชุดใหญ่เลยมั้ยล่ะแจจุงเอ๊ย

“ฮึ ว่าไง”

“กะ กลับ ฉันจะกลับแล้ว! ไปก่อนนะทุกคน” ยุนโฮถึงกับหลุดขำเมื่อเห็นท่าทีอายม้วนของอีกฝ่าย..เขาเริ่มจะชอบแจจุงมากขึ้นทุกทีแล้วสิ

ทางด้านหลัง..ยังมีใครอีกคนที่จ้องมองชายหน้าสวยตรงหน้าด้วยสายตาตกตะลึง ริมฝีปากบางเอื้อนเอ่ยทางออกของปัญหาที่เจ้าตัวยังแก้ไม่ตกได้ด้วยสีหน้าดีใจเป็นที่สุด
กับการได้พบเจอคีย์เวิร์ดคนสำคัญของเขาโดยไม่คาดฝัน..

“ยะ ยองอุน...”

“หือ?”

“ฉันเจอคนที่เหมาะที่สุดที่จะมารับบทเจ้าหญิงของเราแล้ว”