l|H O P E to the E N D|l

True or Lies?

TVXQ Fan Fiction

Author: Kyokoong
Style: Yaoi
Couple: Yunho/Jaejoong
Category: Drama/Romance
Rating(this part): PG-13

07. Mr.Popular

“กรี๊ดดดดดดดดด พี่ยูโน พี่มิกกี้!!!!!!!”

“ลุงยามคะส่งของหนูให้พี่เค้าด้วยๆ”

“ของหนูด้วยๆๆๆ”

“พี่ยูโนไปโน่นแล้ว ลุงคะเร็วๆซี่!!!”

เสียงดังอื้ออึงจากฝั่งโรงเรียนหญิงล้วนเซนต์มาเรียดังติดต่อกันได้สักพักแล้ว ท่ามกลางความวุ่นวายของลุงยามหน้าประตูโรงเรียนที่คอยกันไม่ให้เด็กสาวปีนข้ามรั้วโรงเรียนมาจนจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ สองมือที่ทั้งปัดทั้งรับของวุ่นเป็นพัลวัน พลางนึกสบถเด็กหนุ่มหน้าหล่อสี่คนที่วิ่งหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้เมื่อครู่..

..โธ่ไอ้หนู!!! แน่จริงก็กลับมาเซ่!!

ก่อนหน้านี้ประมาณสิบนาที...

เจ้าคนจอมหาเรื่องปีนป่ายขึ้นไปถึงกิ่งก้านยอดบนที่เจ้าตัวคิดว่าแข็งแรงที่สุดพอที่จะรับน้ำหนักของตัวเองได้ มือหนึ่งยกขึ้นป้องสองตากันแสงแดดที่สาดส่องกระทบจนแสบตา ตาเรียวคมกวาดเรื่อยไปยังวิวทิวทัศน์ของโรงเรียนหญิงล้วนเซนต์มาเรียเบื้องหน้าอย่างสนอกสนใจโดยไม่ฟังเสียงทัดทานจากสหายข้างล่าง น้ำพุในลานหน้าอาคารของเซนต์มาเรียสวยมาก สวยจนเจ้าหนูผีมันลืมมองไปแล้ว ว่าไอ้กิ่งของต้นไม้ต้นนี้..ยอดมันเอนเลยข้ามกำแพงไปพาดอยู่ฝั่งเซนต์มาเรียเป็นที่เรียบร้อย ทั้งที่โรงเรียนก็ติดกันแค่นี้เอง แถมเวลาพักกลางวันยังตรงกัน ไม่จำเป็นต้องสงสัยเลย..แฟนคลับเจ้ากรรมของยูชอนมีหรือจะมองไม่เห็น..

“..เฮ้มีอา นั่นใช่พี่มิกกี้หรือเปล่า”

“ไหน ไหน”

“นั่นน่ะ บนต้นไม้นั่นน่ะ”

“จะบ้าเหรอ พี่มิกกี้จะไปอยู่ตรงนั้นทำไมเล่า”

“แล้วนั่นใครอ่ะ”

“..ไหน”

เสียงซุบซิบจากสนามวอลเลย์ห่างจากกำแพงกั้นสองโรงเรียนไปไม่ไกลเริ่มดังขึ้นทุกที เด็กสาวแรกรุ่นที่กำลังเสิร์ฟลูกกันอย่างสนุกสนานมีอันต้องหยุดชะงัก ตาแป๋วๆ หลายคู่จดจ้องมายังบุรุษแปลกหน้าบนต้นไม้ พลางจับกลุ่มซุบซิบกันว่าเป็นใคร ใจหนึ่งก็อยากจะวิ่งไปดูแต่ก็ไม่แน่ใจ ยุนโฮที่เห็นปฏิกิริยาแปลกๆ จากสาวน้อยโรงเรียนข้างเคียงอยู่ไกลๆ เริ่มได้กลิ่นลางร้ายโชยมาเตะจมูก คนตาไวเหลือบไปเห็นกิ่งไม้ที่กำลังจะเอนหักทั้งๆ ที่ไอ้ตัวดีบนนั้นยังสะเออะนั่งขีดเขียนภาพวิวน้ำพุที่มันถูกใจนักหนาอย่างไม่รู้สึกตัว และมันจะไม่เป็นปัญหาเลย..ถ้าไอ้กิ่งไม้นี่ไม่ได้กำลังจะหักลงไปในฝั่งของเซนต์มาเรีย!

“นี่ชางมิน ยูชอนเค้าไม่ฟังฉันเลยอ่ะ”

“ปล่อยไว้เดี๋ยวเค้าก็ลงมามั้ง”

“เฮ้ย!!! ไอ้ยูชอน รีบลงมาเร็วเข้า!!!!”

เสียงของคนสมองไวที่ตะโกนเรียกเพื่อนรักดังลั่นดึงบทสนทนาของอีกสองรูมเมทให้ต้องหยุดชะงักพลางหันไปมองยุนโฮอย่างแปลกใจ ..เช่นเดียวกับเจ้าตัวปัญหาที่นั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองอยู่บนต้นไม้

..แล้วไงต่อ?

ไม่ทัน..

บัดนี้กิ่งไม้ที่ดูแข็งแรงได้หักโค่นลงมาแล้ว..

“อะไรวะไอ้ยุน..เหวออออออ!!”

กรรมเวร..หนูผีจอมซ่าตกลงมาแบบธรรมดากับเขาเป็นซะที่ไหน พี่ท่านเล่นผ่าเอากลางแปลงมะเขืออย่างไม่เกรงใจคนสวน สาวน้อยสาวใหญ่ที่พอแน่ใจว่าเป็นไอ้หล่อขวัญใจตัวเองแน่เริ่มวิ่งมายังเป้าหมายอย่างดุเดือด วิ่งธรรมดามาก็ไม่เป็นซะเหมือนกันแม่คุณเล่นโกยกันมาเป็นเกาหลีมุง เรียกได้ว่าถ้าเป็นวิ่งสามขาก็คงต้องเรียกสามขาร้อยคูณร้อย มากันเป็นแพยังกับจะไปรบในสงครามโลกครั้งที่สามก็ไม่ปาน ทำเอาเจ้าตัวดีที่ยังไม่หายมึนตาถลนเป็นหนูตาแตกเมื่อเห็นกองทัพปีศาจสาวมัธยมกำลังตรงมาที่ตนด้วยจำนวนที่เรียกได้ว่าเยอะโคตรๆ!!!

“อะ..ไอ้ยุน ชะ ช่วย ช่วยด้วยเว้ยยย!!”

สองขาตะเกียกตะกายกำแพงสูงใหญ่ตรงหน้าเป็นหนูติดจั่น ปากก็พร่ำเรียกชื่อเพื่อนซี้ที่กำลังจะมาทู่ซี้อยู่ด้วยกันไม่ขาดปาก

แล้วคนหล่อน้ำใจดีพ่อพระอย่างยุนโฮมีหรือจะนิ่งดูดาย? ไม่มีซะล่ะ..

พ่อเล่นสวมวิญญาณเต่านินจากระโดดปีนกำแพงไปช่วยเพื่อนอย่างไม่รีรอ เอื้อมตัวครึ่งหนึ่งผ่านกำแพงไปกระชากเพื่อนที่กำลังจะกลายเป็นเหยื่อเซ็กซ์หมู่อย่างไม่ตั้งใจอย่างสุดแรงเกิด พอๆ กับทัพสาวมัธยมที่ตรงมากระชากขายูชอนเอาไว้เหมือนกันจนยุนโฮแทบจะหัวทิ่มคะมำจ้ำโบ๊ะลงมากับยูชอน ฝั่งจุนซูกับชางมินเองเห็นท่าไม่ดีก็ยอมพลีชีพโผตัวเข้ากอดยุนโฮอย่างแรงเพื่อรั้งไม่ให้ลงไปตายรังกับยูชอนที่ฝั่งนู้นเป็นคนที่สอง..

แต่ก็ดูจะไร้ผล..ก็จำนวนคนมันต่างกันซะขนาดนี้ให้ทำไง?

“กรี๊ดดดดด พี่มิกกี้จริงๆ ด้วยยย”

“พี่ยูโนของฉันด้วยยยย”

“อ๊าคคคคค ไอ้ยุนนนน อย่าปล่อยกรู๊!!!!!!!!!!!”

“จุนซูดึงฮยองเอาไว้!!!”

“ดะดึง..ดึงตรงไหนอ่ะ”

“ตรงไหนก็ได้เร้วเข้า!!!!”

“เอ้า ฮึ้บบบบบบบ”

“อ๊าคคคคคคคคคคคคคคค เจ็บบบบบบบบบ”

ว่าแล้วเจ้าโลมาน้อยน่ารักก็เริ่มแผลงฤทธิ์ พี่ท่านไม่รู้จะจับตรงไหนล่อดึงขามันซะเลย ยูชอนดึงแขนจุนซูดึงขา งานนี้ชองยุนโฮได้เวลาสิ้นชื่อจริงๆ ซะแล้วกระมัง!!

“จุนซู!! อย่าไปดึงขาฮยองสิ ดึงเอวๆ เดี๋ยวฉันรั้งหลังไว้ให้!!”

“โอเค”

“ยุนโฮ๊!!ช่วยกูด้วยยยยยยยยยย!!!”

กระชากกันไปกระชากกันมาจนฝ่ายหญิงว่าชักเย่อคนเริ่มจะมันส์ขึ้นทุกที แต่ไอ้คนถูกชักไม่มันส์ด้วย ยุนโฮแทบจะว้ากลั่นอีกครั้ง เมื่อเจอฤทธิ์โลมารีเทิร์นเป็นครั้งที่สอง!!

“อ๊าคคคคคคค”

“ฮยองเป็นอะไร!!”

“กางเกงจะหลุดว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

พ่อหมีที่กำลังตะเกียกตะกายงอขาหนีบกางเกงร้องลั่นอีกที เมื่อเจ้าโลมาน้อยทำท่าจะล่อดึงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวในเขาลงมาด้วย ไม่....ม่ายนะว้อยย!!!!

“จุนซู โธ่! มานี่ฉันจับฮยองเอง นายมาดึงฉันไว้!”

“ยู่..มินอ่ะ ไม่เห็นต้องดุกันเลย..” เบะปากงอนอย่างน่ารักอีกทีให้ใจแป้วเล่น มันคงจะแป้วอยู่แหละนะถ้าตอนนี้..

ยุนโฮกับยูชอนไม่ได้กำลังจะเป็นเหยื่อเซ็กซ์หมู่อยู่น่ะจุนซู!!!!!!!!!!!

“พี่ยูโนคะอย่างดึงซี่ หนูมีของจะให้พี่นะคะลงมาฝั่งนี้เถอะ!!”

“หนูขอถ่ายรูปก่อนนะคะพี่ยูชอนอย่าเพิ่งไปเลย!!”

“เอ้าพวกเรา ช่วยกันกระชากมาฝั่งนี้เร็ว!!”

“เฮ!!!!”

“อ๊าคคคคคคค”

เสียงเอะอะโวยวายเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เล่นเอายามหน้าประตูโรงเรียนที่นั่งสัปหงกอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ อัจฉริยะปริ้นชิมไม่รอช้า ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือทันที

“ลุงฮะ!! มาช่วยผมดึงหน่อย!!”

“หือ เกิดอะไรขึ้น ใครเป็นอะไร”

“เร็วเข้าเซ่!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เจอตะคอกดังลั่นแบบนี้เล่นเอาหัวหูกระเจิงทั้งคนพูดคนฟัง ลุงยามผู้เคราะห์ร้ายออกแรงดึงอย่างแรงจนแถวชักเย่อกระจาย สาวๆ กระเด็นกระดอนกันไปคนละทิศละทาง ยุนโฮกระชากยูชอนกลับมาได้อย่างปลอดภัย แต่ยังไม่ทันที่ลุงยามจะถามอะไร พ่อหนุ่มสี่คนที่เขาเพิ่งช่วยเหลือตะกี้ก็เผ่นแน่บโกยอ้าวไปอย่างไวโดยไม่ทิ้งไว้แม้แต่ร่องรอยหลักฐาน..

“อะไรของเขา..”

“พี่ยูโน พี่ยูชอนนนนนนนนนนนนน”

“หวะ...เหวออออ”

แฟนคลับสุดเลิฟไม่รามือ แม่คุณเล่นปีนกำแพงแหวกกระโปรงขึ้นมาอย่างไม่กลัวโดนฟ้าผ่า ข้าวของที่หวังจะให้รุ่นพี่สุดหล่อพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือ ชายกระโปรงแทบจะคลุมหัวลุงยามจนสำลักเลือด จนสุดท้ายกว่าจะเกลี้ยกล่อมเสร็จก็มาอยู่ในสภาพนี้นี่แหละหนอ..

นี่สินะ ทำคุณได้โทษโปรดสัตว์ได้บาป..รู้ซึ้งเอาจริงๆ ก็วันนี้..

สัจธรรมวันนี้ช่วยให้ได้เข้าใจ

เกิดเป็นยามต้องมีความอดทน..

ไม่งั้นคนจะเอากระโปรงมาคลุม

อโหสิเถอะลุง..

สองขาเรียวย่างก้าวลงมาอย่างไม่รีบร้อนพร้อมถุงพลาสติกบรรจุปิ่นโตชุดใหญ่ไว้ในมือ สายตาสอดส่องไปยังร้านค้าที่เตรียมตั้งแผงกันเกลื่อนหน้าอพาร์ตเม้นท์ สิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว บรรยากาศโล่งโจ้งเงียบสงบเมื่อเช้าบัดนี้อบอวนคละคลุ้งไปด้วยผู้คน เสียงจ้อกแจกจอแจระหว่างเหล่าแม่ค้าทำให้ลานกว้างข้างอพาร์ตเม้นท์ของยุนโฮกลายเป็นตลาดขนาดย่อมๆ ไปได้ มือขาวหยิบกระดาษโน้ตแผ่นเล็กขึ้นมาอ่านอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินไปสอบถามข้อมูลที่ใคร่รู้อย่างชั่งใจ

‘โรงเรียนมัธยมปลายรินไค ปี2 ห้อง A’

“เอ่อ..ป้าฮะ”

“จ๊ะ หนูอยากได้อะไรเลือกเลยจ้ะ มีผลไม้หลายอย่างเลยนะจ๊ะ สดๆ จากไร่ทั้งนั้นเลย”

“คือ ขอโทษฮะ แต่ว่าโรงเรียนมัธยมปลายรินไคนี่มันอยู่ที่ไหนหรอฮะ”

“อ่อ โรงเรียนนี้..ก็ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่หรอกจ้ะ ตรงไปถึงสี่แยกแล้วนั่งรถไปลงหน้าจตุภาคกลางเมืองที่มีจอโปรเจคเตอร์ใหญ่ๆ อยู่แล้วมองไปฝั่งตรงข้ามก็เจอแล้ว มันจะเป็นตึกสีขาวใหญ่ๆ อยู่ติดกับโรงเรียนหญิงล้วนเซนต์มาเรียนะจ้ะ”

“ขอบคุณครับ เดี๋ยววันหลังผมจะมาอุดหนุนบ่อยๆ ไปก่อนนะฮะ”

“เอ้อเดี๋ยว..หนูเพิ่งย้ายมาใหม่เหรอ”

“อ่าครับ”

“น่ารักจังเลย เป็นดารารึเปล่า ป้าขอลายเซ็นก่อนได้มั้ย เผื่อต่อไปหนูดังป้าจะได้สบายเลย ฮ่าๆๆๆ”

“แหะๆ ไม่หรอกครับ..”

“งั้นเดินทางดีๆ นะจ๊ะอย่าลืมแวะมาอุดหนุนป้าล่ะ”

“ครับ ขอบคุณครับ”

ว่าจบก็ยิ้มบางๆ ให้แม่ค้าใจระทวยอีกทีก่อนจะเดินออกมา แต่ก้าวได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักเพราะถูกเสียงเก่ารั้งไว้อีกที

“เอ้อเดี๋ยวจ้ะ”

“อะไรครับ?”

“ยังไม่ได้ถามชื่อเลย หนูชื่ออะไรจ๊ะ”

….

“คิม แจจุงครับ”

to be continued...

Talk! Talk! Talk! TOT!!!

อ๊าาาา ไม่ได้มาอัพสองวัน งอนกันป่ะเนี่ย =..= (ได้ข่าวว่าคนอ่านเมิงไม่ได้เยอะไรเลย) ฮ่าๆๆ ขอโทษจริงๆ น้า พอดีว่าไอ้เจ้า Kyokoong มันโดนกุ้งยิงถามหา (ชะว้ากกก สงสัยดูแจจุงแก้ผ้ามากเกินไป กรรมตามทัน 5555) ตาบวมมากเลยตอนนี้ -*- ท่านพ่อเลยให้อำลาจอคอมไปก่อน แต่สุดท้ายมันก็ยังแอบมา -*- เห็นใจกันด้วยเน้ออออ เหลือตาข้างเดียวแหล่วเนี้ย ความจริงวันนี้ต้องเป็นคิวอัพ Fanart แต่..กลัวโดนคนอ่านเตะข้อหาหมั่นไส้ เลยมาอัพฟิคให้ก่อนแล้วพรุ่งนี้ (รึเปล่า?) ค่อยมาอัพ Fanart เพราะฉะนั้นอย่างอนนะ อยากให้รู้ว่าชั้นยังรักเธออยู่~~

อิอิ พูดมากเกินละ ไปหยอดตาก่อนดีกว่า ฮิ้ว~