l|H O P E to the E N D|l

 

 

True or Lies?[2]

TVXQ Fan Fiction

Author: Kyokoong
Style: Yaoi
Couple: Yunho/Jaejoong
Category: Drama/Romance
Rating(this part): PG-13

 

 

02.Question?

 

 

ริมฝีปากเล็กจิบนมอุ่นๆ ที่ยุนโฮเอามาให้ ก่อนย้ายสายตากลมๆ ไปมองยุนโฮที่กำลังง่วนกับการทำของว่างร้อนๆ มาให้เขา ตอนนี้ที่คอคนตัวเล็กมีผ้าพันคอนุ่มๆ ผืนใหญ่คลุมอยู่ที่คอ แถมด้วยเสื้อกันหนาวลายพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งของจุนซูอีกต่างหาก

..ถ้าถามว่าทำไมถึงมาอยู่ในสภาพนี้ได้น่ะเหรอ

...ก็....

 

 

 

Flash Back

 

 

"ฟื้นแล้วๆ ไม่ต้องตกใจนะ พวกเรามาดี" ว่าจบเจ้าโลมาก็ยิ้มจนตาปิด

"สภาพนี้เขาก็คงรู้เองได้แหละครับพี่จุนซู พี่ช่วยถามหรือตอบอะไรที่เป็นประโยชน์กับเขาหรือเราหน่อยได้มั้ยครับ"

 

ปริ้นชิม หรือ ชางมิน ที่เริ่มเอือมระอาในความไร้เดียงสาที่เรียกได้ว่าแทบจะปัญญาอ่อนของรูมเมทตัวดีของเขาเอ่ยขึ้นอย่างสุดจะทน เจ้าโลมาจุนซูอายุอานามก็ปาไป 17 ฝนแล้ว โตกว่าเขาเสียอีกด้วยซ้ำ แต่ก็ยังทำตัวเป็นเด็กๆ ติดเพื่อนแจโดยเฉพาะกับยูชอน ชางมินแทบจะเปลี่ยนห้องมาอยู่กับยุนโฮถาวรเพราะเจ้าโลมาขอให้ยูชอนไปนอนที่ห้องเป็นเพื่อนประจำ เตียงก็สุดเบียด เขาก็เลยต้องขนหนังสือมาขอนอนกับยุนโฮซะหลายครั้ง ถึงยุนโฮจะอยู่ห้องข้างๆ และไม่ได้ว่าอะไรแต่เขาก็เกรงใจอยู่เหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่อยากไปขัดใจจุนซูนักหรอก เพราะเป็นที่รู้กันว่าถ้าเจ้าโลมานี่อยากได้อะไรต้องได้ ไม่งั้นจะงอแงไม่ยอมหยุด เบะกันให้ตายไปข้างกันเลยทีเดียว

 

"ยู่..มินอ่ะ" โลมาน้อยเบะปากอีกที ก่อนจะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเดิม

"ฉันชื่อชองยุนโฮ นี่ปาร์คยูชอนรูมเมทของฉัน ส่วนนั่นคือจุนซู กับ ชางมิน พวกเขาเป็นรูมเมทของห้องข้างๆ เรา" เมื่อยุนโฮเริ่มอธิบาย คนสวยก็ค่อยๆ พยักหน้าหงึกหงักเป็นเชิงว่าเข้าใจ

 

ทำตัวน่ารักอีกแล้ว..หมอนี่..

 

 

"แล้วนายล่ะชื่ออะไร" ยูชอนที่เงียบมานานเริ่มสอดรู้กับเขาเข้ามาบ้าง

"ฉันชื่อ..แจ..คิม แจจุง" ว่าเสร็จก็เอียงคองงตามประสาคนน่ารักอีกซักที

"เอาล่ะๆ อย่าเพิ่งทำหน้างงแบบนั้น คือไอ้ยุน..เอ่อ ยุนโฮน่ะ" พอปากห้อยเริ่มร่ายคำหยาบโลนออกมาก็ตะครุบปิดกันแทบไม่ทัน เรียกสายตาเย็นๆ จาก'ไอ้ยุน' ได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

"ต่อนะ ยุนโฮนะเห็นนายยืนตากฝนอยู่ ก็เลยเดินเข้าไปหานายแต่พูดไรไม่กี่คำนายก็สลบเหมือดไปซะอย่างนั้น ลำบากเจ้าหมีถึกนี่แบกนายวิ่งตากฝนกลับมาที่นี่ ห้องที่นายนั่งอยู่เนี่ยอ่ะ เข้าใจยัง?" หัวกลมๆ พยักหน้าหงึกหงักจนกลุ่มผมนิ่มกระจาย จมูกรั้นทำฟุดฟิดๆ อยู่นาน เจ้าตัวแสบทั้ง 4 เริ่มคลานเข้ามาใกล้เพราะสงสัยว่าคนสวยเป็นอะไร ก่อนที่จะ..

"ฮัดชิ่ววววววววววววว" จามที่เดียวเล่นกระเจิงกันไปคนละทิศละทาง แย่.. คิม แจจุงเป็นหวัดซะแล้วล่ะงานนี้..

 

.

.

.

 

"อุ่นไหม"

 

เสียงเจ้าโลมาน้อยเอ่ยก่อนจะลงมานั่งคุกเข่าเล่นอยู่กับคนสวย ยุนโฮกับยูชอนออกไปซื้อยาเพราะดูเหมือนแจจุงจะตัวร้อนขึ้นกว่าเก่า ส่วนชางมินก็ขอตัวกลับห้องไปอ่านหนังสือก่อนตามประสาเด็กเรียนเพราะมีเทสต์สำคัญพรุ่งนี้ ทำให้ตอนนี้เหลือแต่จุนซูที่นั่งเฝ้าแจจุงอยู่คนเดียว

 

"อือ"

 

แจจุงทำตากลมใส่จุนซู เมื่อเจ้าโลมาถือวิสาสะเอานิ้วเล็กๆ ไปจิ้มแก้มของแจจุงอีกครั้ง แจจุงไม่ได้ว่าอะไรและนั่นก็ทำให้จุนซูยิ่งชอบใจเข้าไปใหญ่

 

"แก้มนายนี่นุ่มชะมัดเลย"

".."

"ขาวอีกต่างหาก"

".."

"เด้งด้วย กลมด้วย"

".."

"นายน่ารักชะมัดเลยแจจุงงงงง"

 

จุนซูโผเข้ากอดแจจุงพร้อมกับเอาแก้มนิ่มๆ ของตัวเองถูไปถูมากับแจจุงจนย้วยไปหมด จุนซูดูจะชอบแจจุงมาก ถึงกับขนเสื้อกันหนาวลายพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งตัวโปรดมาให้แจจุงใส่กันหนาว คิมจุนซูผู้โปรดปรานของน่ารักและของสวยๆ งามๆเป็นที่สุด แจจุงน่ารักแล้วก็สวยด้วยจึงไม่แปลกเลยที่จุนซุจะถูกชะตากับแจจุงตั้งแต่แรกเห็น (สวย? ไม่ใช่หล่อเหรอหนูจุน)

 

"อื้อ~ นายก็น่ารัก..นะ" แจจุงที่โดนเบียดแก้มจนตาหยีพูดออกมาเบาๆ

"หรอ จริงหรอแจจุง งั้นเรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ เพราะเราน่ารักเหมือนกัน อิยะฮะฮะฮ่าา!"

เสียงใสหัวเราะลั่นแบบที่เป็นเอกลักษณ์อย่างไม่เกรงใจใคร แจจุงมองจุนซูก่อนจะยิ้มออกมา

 

 

อบอุ่น..

อบอุ่นแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ตั้งแต่ได้เจอเด็กผู้ชายสี่คนนี้..

ตั้งแต่ 'ยุนโฮ' พาเขามาที่นี่..

 

 

"อื้อ..เรามาเป็นเพื่อนกันนะ"

 

 

 

Flash come

 

 

 

จุนซูกลับไปแล้ว แถมยังลากยูชอนไปนอนด้วยเหมือนเคย ถ้าชางมินทนไม่ไหวอาจจะมาขอนอนด้วยอีก แต่ก็ไม่แน่ เด็กเรียนท็อบสายชั้นอย่างปริ้นชิมอาจจะคลั่งหนังสืออ่านจนโต้รุ่งด้วยความเพลินก็ได้ ถ้าอย่างนั้นชางมินก็คงนั่งจนรากงอกจากก้นอยู่ที่โต๊ะหนังสือและไม่มาห้องเขาเป็นแน่ คิดได้ดังนั้นยุนโฮก็ถอนหายใจอีกครั้งด้วยความปลงในนิสัยแปลกๆ ของเพื่อนรุ่นน้อง แต่ที่น่าสนใจกว่าคงจะเป็นนางฟ้าตกสวรรค์คิมแจจุงที่เขาเก็บได้วันนี้นี่สิ

 

สามทุ่มกว่าแล้ว เป็นเวลาที่ไม่เร็วแล้วก็ไม่ช้าพอที่จะถามที่มาที่ไปของคนสวยได้ก่อนจะเข้านอนในคืนนี้ ว่าทำไมถึงต้องไปตากฝนแบบนั้น..เสื้อผ้าที่มอมแมมและดูเหมือนจะไม่ได้เตรียมตัวใส่มาทำให้ยุนโฮสงสัย ..สงสัยว่าจะไม่ได้เดินมาตากฝนเล่นเฉยๆ ซะแล้วแจจุง..

 

ของว่างถูกนำมาเสิร์ฟตรงหน้า ขนมปังปิ้งทาเนยร้อนๆ สองแผ่นกับนมอีกแก้วน่าอร่อยดึงดูดความสนใจของคนสวยได้ไม่ยาก แจจุงมองของอร่อยตรงหน้าด้วยสายตาวิบวับเป็นประกาย ยุนโฮที่มองดูท่าทางน่ารักๆ นั้นก็อดยิ้มออกมาอีกไม่ได้ ‘ท่าทางอยากกินยังน่ารักสุดๆ เลยนะหมอนี่'

 

"กินสิ นั่นฉันทำมาให้นายนะ"

"กินได้จริงเหรอ"

"เอ้า ก็นั่นฉันทำมาให้นายนี่"

"งั้นกินนะ"

 

ตากลมๆ มองยุนโฮเหมือนกับจะขออนุญาต ก่อนจะเริ่มกัดขนมปังปิ้งเข้าไปทีละคำด้วยความหิว ปากเล็กๆ เคี้ยวหงุบหงับก่อนยกนมขึ้นดื่มอีก คราบนมร้อนที่เปรอะรอบปากนิดหน่อยทำให้ยุนโฮหน้าแดงโดยที่ไม่รู้ตัว

‘เจ้าบ้า..นายกำลังจะทำให้ฉันเป็นเกย์'

 

ก่อนที่จะคิดอะไรบ้าบอไปมากกว่านั้น มือขาวๆ ของแจจุงค่อยๆ บิขนมปังออกเป็นสองส่วนก่อนส่งให้ยุนโฮ ทำให้ผู้รับน้ำใจได้แต่หยิบขนมปังครึ่งแผ่นจากมือเล็กนั้นมาอย่างงงๆ

"ไม่อร่อยเหรอ"

"เปล่า แต่อยากให้ยุนโฮกินด้วยกัน"

เจ้าของชื่อเบิ่งตาตี่ๆ ให้โตขึ้นอย่างน่าประหลาดในรอบวัน เนื่องจากตกใจในสรรพนามที่อีกฝ่ายใช้เรียก

"ตะกี้ นาย..เรียกฉันว่าอะไรนะ"

"ยุนโฮ" เสียงหวานใสย้ำอีกทีราวกับจะบอกว่า นายไม่ได้ฝันไปหรอก ยุนโฮจึงเลิกทำตัวเป็นหมีเอ๋อก่อนแจจุงจะถามขึ้นมาอีก

 

"ไม่ชอบให้ฉันเรียกแบบนั้นเหรอ" หน้าสวยๆ สลดลงเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะไม่พอใจที่ไปเรียกเขาสนิทสนมแบบนั้น ยุนโฮเมื่อเห็นดังนั้นก็รีบโอ๋ตามประสาพ่อพระผู้ใจดีทันที

"เอ้อ..เปล่า แต่เห็นนายนิ่งๆ ไม่ค่อยพูดฉันเลยนึกว่านายไม่อยากคุยกับฉันเท่าไหร่ เลยนึกไม่ถึงว่านายจะเรียกชื่อน่ะ"

"เปล่านะ ฉันอยากคุยกับยุนโฮ ฉันชอบเพื่อนๆ นายทุกคนเลย" เห็นคนสวยรีบตะลีตะลานตอบยุนโฮก็โล่งใจ แจจุงก็มีความรู้สึก..ไม่ได้เย็นชาจนน่าใจหายเหมือนตอนที่เขาเจอครั้งแรกไปซะทีเดียว

"อิ่มแล้วครับ ฮู่~"

 

คนหน้าสวยเป่าลมร้อนๆ ออกจากปากจนแก้มพองลม คำลงท้ายที่แสดงให้รู้ว่าเขาคนนี้เป็นผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิงแต่อย่างใดทำให้ดูขัดกับใบหน้าน่ารักๆ นั้นอย่างมากมาย ยุนโฮเก็บแก้วและจานที่เรียบแปล้ไม่เหลือแม้แต่เศษขนมปังไปเก็บ ก่อนเดินกลับมาหาคนน่ารักที่นั่งฟุบอยู่ที่โต๊ะรับรองทรงเตี้ยสีขาว ที่เขากับยูชอนมักใช้มันนั่งกินข้าวและเล่นอะไรๆ เวลาว่างๆ ด้วยกันซึ่งบางครั้งจุนซกับชางมินก็จะมาแจมด้วยบ้าง สร้างสีสันให้ห้องสีครีมห้องนี้ได้อบอุ่นขึ้น

 

"นายง่วงหรือยัง"

"ยังเลย"

"งั้นเรามาเริ่มคำถามกันดีกว่า"

"หงือ..คำถามอะไรอ่ะ"

"ก็..."

 

ดวงหน้าหวานแสดงเครื่องหมายเควสชั่นมาร์คบนหน้าผากมนอีกครั้ง ยุนโฮสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วจ้องเข้าไปในดวงตาสีนิลกลมโตของอีกฝ่ายอย่างเอาจริงก่อนเอ่ยคำถามที่ค้างคาใจอยุ่นานออกไป..

 

 

 

"นายเป็นใคร แล้วมาจากไหนยังไงล่ะ"

 

 

 

 

To be continued...

 

 

 

 

Talk:

ได้ข่าวว่าเรื่องนี้ยุนแจ ไหงแอบมีแจซูโผล่มาได้ฟ่ะ = =